Oyun Terapisi

Oyun terapisi, çocukların duygularını, düşüncelerini ve yaşadıkları zorlukları oyun yoluyla ifade edip işleyebilmelerine imkân tanıyan, bilimsel temelli bir psikoterapi yöntemidir. Yetişkinler dertlerini konuşarak anlatır; çocuklar ise çoğu zaman oynayarak. Oyun çocuğun doğal dili, oyuncaklar da sözcükleridir.

Bu sayfayı, "Çocuğum oyun terapisinden fayda görür mü, süreç nasıl işler, bana ne düşer?" sorularını soran ebeveynler için hazırladım. Oyun terapisi seanslarını Pendik ve Ümraniye ofislerimde yüz yüze yürütüyorum.

Oyun Terapisi Nedir?

Küçük bir çocuk "Okulda kendimi yalnız hissediyorum" ya da "Annemle babam ayrılınca her şey değişecek diye korkuyorum" demekte zorlanır. Aynı çocuk, oyuncak bebeklerle bir aile kurduğunda, kuklalara kavga ettirdiğinde ya da kumda bir ev yapıp yıktığında bu duyguları çok daha açık biçimde gösterebilir. Oyun terapisi bu gözleme dayanır: çocuğa, iç dünyasını kendi dilinde ifade edebileceği güvenli bir alan sunar.

Terapist bu alanda çocuğun oyununu izler, oyunda tekrar eden temaları fark eder, çocuğun duygularını sözcüklere döker ve gerektiğinde sınır koyar. Zamanla çocuk, zorlayıcı duygularını oyun içinde işlemeyi, onları tanımayı ve düzenlemeyi öğrenir.

Evdeki oyundan farkı ne?

Evde oynanan oyun çocuğun gelişimi için çok değerlidir ama bir tedavi amacı taşımaz. Oyun terapisinde oyun; eğitimli bir terapistin kurduğu güvenli ve tutarlı ilişki içinde, belirli hedefler doğrultusunda ve düzenli bir çerçevede (aynı gün, aynı saat, aynı oda) yer alır. Terapist oyuncakları, seansın süresini ve sınırlarını bilinçli olarak seçer; ebeveynlerle birlikte de evde neyin destekleyici olacağını planlar.

Oyun terapisi ne işe yarar?

Oyun terapisinde genellikle şu hedefler üzerinde çalışılır:

• Duyguları tanımak, adlandırmak ve ifade etmek
• Kaygı, korku ve öfkeyi düzenlemek
• Davranış sorunlarının arkasındaki ihtiyacı anlamak
• Zorlayıcı ya da travmatik yaşantıları güvenli bir çerçevede işlemek
• Sosyal becerileri ve problem çözmeyi geliştirmek
• Özgüveni ve "ben yapabilirim" duygusunu desteklemek
• Ebeveyn–çocuk ilişkisini güçlendirmek

Meta-analizler, oyun terapisinin çocukların duygusal ve davranışsal güçlüklerinde olumlu etkiler gösterebildiğini ve ebeveynin sürece katıldığı çalışmalarda etkinin daha belirgin olabildiğini bildirmiştir. Yine de her çocuğun ihtiyacı farklıdır ve sonuç önceden garanti edilemez.

Oyun Terapisi Hangi Yaşta Uygulanır?

Oyun terapisi genellikle 3–12 yaş arasındaki çocuklarla uygulanır. Bu aralık kesin bir sınır değildir:

• 3 yaş civarı ve altı: Çalışma çoğunlukla ebeveynle birlikte yürütülür. Bu yaşta ebeveynin çocukla oyun içinde nasıl bağ kurduğu, çocuğun kendisiyle yapılan seanslar kadar önemlidir.
• 4–9 yaş: Oyun terapisinin en yoğun kullanıldığı dönemdir. Çocuk sembolik oyunla (bebekler, figürler, kuklalar, kum) duygularını rahatça ifade eder.
• 10–12 yaş ve sonrası: Oyunun yerini giderek masa oyunları, çizim, hikâye yazma ve daha çok konuşma alır. Ergenlik çağında çocuğun gelişimine uygun başka terapi yaklaşımları öne çıkabilir.

Kısacası "Oyun terapisi kaç yaşa kadar?" sorusunun yanıtı takvim yaşından çok çocuğun gelişim düzeyine, kendini ifade etme biçimine ve ihtiyacına bağlıdır. Bu değerlendirme ilk görüşmede birlikte yapılır.

Oyun Terapisi Hangi Durumlarda Uygulanır?

Oyun terapisine başvurmak için çocuğun "ciddi" bir sorunu olması gerekmez. Bir davranış haftalardır sürüyorsa, çocuğun günlük yaşamını, okulunu ya da aile içindeki huzuru belirgin biçimde etkiliyorsa destek almak yararlı olabilir. En sık başvuru nedenleri şunlardır:

Kaygı ve korkular

Ayrılık kaygısı (anneden ya da babadan ayrılamama, okula gitmek istememe), karanlık, hayvan ya da hastalık korkuları, sürekli "ya bir şey olursa" diye sormak, konuşabildiği hâlde bazı ortamlarda hiç konuşamamak (seçici konuşmazlık) bu gruptadır. Çocukların ölümle ilgili soruları ve korkuları da sık görülür; bu konuda çocuklarda ölüm korkusu ve ölümden korkan çocuğa nasıl davranılmalı yazısı ebeveynlere yol gösterebilir.

Uyku sorunları

Yalnız uyuyamama, uykuya geçişte yoğun kaygı, sık kâbus görme ya da gece uyanıp ebeveynin yanına gelme çoğu zaman gündüz yaşanan kaygıyla bağlantılıdır. Oyunda bu kaygının kaynağı görünür hâle gelebilir.

Altını ıslatma ve dışkı tutma

Tuvalet eğitimini tamamlamış bir çocuğun yeniden altını ıslatmaya başlaması ya da dışkısını tutması, özellikle kardeş doğumu, taşınma veya okul başlangıcı gibi dönemlerde görülebilir. Bu durumlarda önce çocuk doktoru değerlendirmesi gerekir: idrar yolu enfeksiyonu, kabızlık gibi bedensel nedenler dışlanmalıdır. Duygusal etkenler öne çıkıyorsa oyun terapisi ve ebeveyn rehberliği sürece eşlik edebilir. Ayrıntılar için çocuğum altına ıslatıyor yazısına bakabilirsiniz.

Öfke patlamaları ve davranış sorunları

Sık ve yoğun öfke nöbetleri, vurma, eşyalara zarar verme, kurallara uymakta ısrarlı güçlük ya da kardeş kıskançlığı çoğu zaman çocuğun henüz sözcüklere dökemediği bir ihtiyacın dışavurumudur. Terapide hem bu ihtiyaç anlaşılmaya çalışılır hem de çocuğa duygusunu daha güvenli yollarla ifade etmeyi öğrenebileceği bir alan sunulur. Ebeveynlerle tutarlı sınırlar üzerine çalışmak bu süreçte belirleyicidir.

Zorlayıcı ya da travmatik yaşantılar sonrası

Kaza, ciddi bir hastalık ya da hastane süreci, deprem gibi bir afet, şiddete tanık olmak ya da başka sarsıcı olaylardan sonra çocuklar olayı tekrar tekrar oyunlarında canlandırabilir, geriye dönük davranışlar (parmak emme, bebek gibi konuşma) gösterebilir ya da içine kapanabilir. Oyun terapisi, çocuğun bu yaşantıyı kendi hızında ve güvenli bir çerçevede işlemesine yardımcı olur.

Boşanma, taşınma, kardeş doğumu ve yas

Anne babanın ayrılması, yeni bir eve ya da şehre taşınmak, kardeş doğumu veya bir yakının ölümü, çocuğun dünyasındaki düzeni sarsan değişimlerdir. Çocuk yaşadığı karışıklığı, suçluluğu ya da özlemi çoğu zaman oyun yoluyla gösterir. Bu dönemlerde çocukla yapılan çalışma, ailenin geçişi nasıl yönettiğiyle birlikte ele alınır; gerekirse aile danışmanlığı da sürece eklenebilir.

Okul uyumu

Okula başlamada zorlanma, sınıfta içine kapanma, arkadaş edinmekte güçlük, zorbalığa uğrama ya da okul öncesi günlerde karın ağrısı gibi bedensel yakınmalar okul uyumuyla ilgili olabilir. Daha büyük çocuklarda ve ergenlerde okulla ilgili kaygı sınav dönemlerinde belirginleşebilir; bu konuda sınav kaygısı yazısı da yararlı olabilir.

Oyun Terapisi Yaklaşımları: Yönlendirici ve Yönlendirici Olmayan

Oyun terapisi tek bir teknikten ibaret değildir. Yaklaşımlar kabaca, terapistin oyuna ne kadar yön verdiğine göre ikiye ayrılır.

Yönlendirici olmayan (çocuk merkezli) oyun terapisi

Virginia Axline'ın geliştirdiği ve Garry Landreth'in yaygınlaştırdığı çocuk merkezli oyun terapisinde oyunu çocuk yönetir. Terapist oyunu yönlendirmez, yargılamaz, "doğru oyun"u öğretmez; çocuğu kabul eden, duygularını yansıtan ve yalnızca güvenlik için gerekli sınırları koyan bir tutum sürdürür. Temel fikir, güvenli bir ilişki kurulduğunda çocuğun kendi iyileşme kapasitesinin harekete geçeceğidir. Landreth bu yaklaşımı "ilişki sanatı" olarak tanımlar.

Yönlendirici (yapılandırılmış) yaklaşımlar

Bilişsel davranışçı oyun terapisi gibi yapılandırılmış yaklaşımlarda terapist, belirli bir güçlüğe yönelik oyunlar, hikâyeler, kuklalar ve çizimler önerir. Örneğin kaygılı bir çocukla "korku termometresi" oyunu oynanabilir, bir kuklanın zorlandığı bir durumda neler yapabileceği birlikte düşünülebilir ya da gevşeme becerileri oyunlaştırılarak öğretilebilir.

Ebeveynin merkezde olduğu yaklaşımlar

Filial terapi gibi yaklaşımlarda ebeveynler, çocuk merkezli oyunun temel becerilerini öğrenir ve terapist eşliğinde evde çocuklarıyla düzenli oyun seansları yapar. Amaç, iyileştirici ilişkinin terapi odasıyla sınırlı kalmayıp evde de sürmesidir.

Pratikte birçok terapist bu yaklaşımları çocuğun ihtiyacına göre harmanlar. Ben de çoğunlukla çocuk merkezli bir zeminle başlıyor, gerektiğinde yapılandırılmış ve bilişsel davranışçı tekniklerle süreci destekliyorum.

Oyun Terapi Odası ve Materyaller

Oyun terapi odası rastgele oyuncaklarla dolu bir oyun alanı değildir; her materyal çocuğa belirli duyguları ve yaşantıları ifade etme imkânı verdiği için seçilir. Oyun terapisi oyuncakları genellikle şu gruplardan oluşur:

• Gerçek yaşamı yansıtan oyuncaklar: Oyuncak bebekler ve aile figürleri, bebek evi, mutfak eşyaları, arabalar, doktor seti. Çocuk bunlarla ailesini, evini, günlük yaşamını canlandırır.
• Öfkenin ve gücün ifadesine alan tanıyan oyuncaklar: Vahşi hayvan figürleri, askerler, yumuşak toplar, kuklalar. Bu oyuncaklar öfkeyi güvenli bir biçimde oynamaya imkân verir.
• Yaratıcı ifade materyalleri: Kum tepsisi ve minyatür figürler, oyun hamuru, boya ve kâğıt, yapım blokları.
• Daha büyük çocuklar için: Masa oyunları, kart oyunları, hikâye ve duygu kartları.

Ekranlı ve elektronik oyuncaklar oyun terapi odasında genellikle yer almaz, çünkü çocuğun hayal gücünü ve kendi hikâyesini kurmasını sınırlarlar. Pendik ve Ümraniye ofislerimde oyun terapisi için ayrılmış bir oyun alanı ve materyaller bulunur.

Oyun Terapisi Seansları Nasıl İlerler?

Ön görüşme ve ilk ebeveyn görüşmesi

Süreç, ebeveynlerle yapılan 15 dakikalık ücretsiz ön görüşmeyle başlar. Oyun terapisine başlamadan önce ilk görüşmeyi çocuk olmadan, yalnızca ebeveynlerle yapıyorum. Bu görüşmede çocuğun gelişim öyküsü, sizi kaygılandıran davranışların ne zaman başladığı, ailedeki değişiklikler, okul ve arkadaş ilişkileri konuşulur. Gerekirse gelişimsel tarama testleri (ör. AGTE) uygulanabilir; bu testler tanı koymaz, değerlendirmeye yardımcı bilgi sağlar.

Çocukla ilk seanslar

İlk seanslar, çocuğun odayı ve terapisti tanıdığı, güven ilişkisinin kurulduğu seanslardır. Çocuğa terapiyi zorlamadan, onun anlayacağı sade bir dille açıklamak önemlidir; bunun için aşağıdaki "Ebeveyn olarak evde" bölümüne bakabilirsiniz.

Düzenli seanslar

• Seanslar genellikle 45 dakika sürer ve haftada bir planlanır.
• Aynı gün ve saatte, aynı odada yapılan seanslar çocuğa öngörülebilirlik ve güven duygusu verir.
• Seans sırasında ebeveyn genellikle bekleme alanında kalır; bazı küçük çocuklarda ya da ayrılık kaygısında ilk seanslara ebeveynin katılması planlanabilir.

Ebeveyn Görüşmeleri

Oyun terapisinde ebeveynler sürecin en önemli ortaklarıdır. Çocukla yapılan seansların yanında, birkaç seansta bir yalnızca ebeveynlerle görüşme yapılır. Bu görüşmelerde:

• Çocuğun terapideki genel ilerleyişi ve oyunlarında öne çıkan temalar
• Evde ve okulda gözlenen değişiklikler
• Sınır koyma, rutinler ve ebeveynlik becerileri
• Ebeveynlerin kendi zorlanmaları ve ihtiyaçları

üzerine birlikte çalışılır.

Gizlilik: Çocuğun terapi odasına güvenle gelebilmesi için oyununun ayrıntıları birebir aktarılmaz; ebeveynlerle genel temalar, gözlemler ve öneriler paylaşılır. Çocuğun ya da bir başkasının güvenliği risk altındaysa veya istismar şüphesi varsa bu gizlilik sınırı kalkar; bu durum ilk görüşmede açıkça konuşulur.

Oyun Terapisi Ne Kadar Sürer?

Oyun terapisinin süresi; başvuru nedenine, sorunun ne kadar süredir devam ettiğine, çocuğun yaşına ve mizacına, ailenin sürece katılımına göre değişir. Yeni başlamış bir uyum güçlüğü ile yıllardır süren bir kaygı aynı sürede ele alınmaz. Bu nedenle önceden kesin bir seans sayısı vermek doğru olmaz.

İlerleme ebeveyn görüşmelerinde düzenli olarak birlikte değerlendirilir. Hedeflere ulaşıldığında seanslar seyrekleştirilebilir ve sonlandırma, çocuğun vedalaşmaya hazırlanabileceği birkaç seansa yayılarak yapılır. Aniden kesilen bir terapi, özellikle kayıp yaşamış çocuklar için yeni bir kopuş deneyimine dönüşebilir.

Ebeveyn Olarak Evde Neler Yapabilirsiniz?

• Terapiyi çocuğa sade bir dille anlatın: "Çocukların duygularıyla ilgilenen biriyle oyun oynayacağın bir yere gideceğiz. Orada istediğin oyuncakla oynayabilirsin." gibi. Terapiyi bir ceza ya da "yaramazlığın düzeltileceği yer" olarak sunmayın.
• Seans sonrasında sorguya çekmeyin: "Bugün ne konuştunuz, ne oynadın?" yerine çocuk anlatmak isterse dinlemek yeterlidir.
• Evde "özel oyun zamanı" ayırın: Haftada birkaç kez, 15–20 dakika boyunca telefonsuz, yönlendirmeden, çocuğun seçtiği oyunu onunla oynamak ilişkiyi güçlendirir. Bu zamanı ödül ya da ceza olarak kullanmayın.
• Duyguyu adlandırın, davranışa sınır koyun: "Çok kızdın, anlıyorum; ama kardeşine vurmak yok. Kızgınlığını yastığa vurarak gösterebilirsin." gibi.
• Rutinleri koruyun: Uyku, yemek ve ekran düzenindeki tutarlılık çocuğun kaygısını azaltmaya yardımcı olur.
• Seanslara düzenli devam edin: Oyun terapisinde süreklilik, güven ilişkisinin temelidir.

Ne Zaman Çocuk Psikiyatrisine Başvurmalı?

Oyun terapisi birçok duygusal ve davranışsal güçlükte yararlı olabilir; ancak bazı durumlarda önce ya da birlikte çocuk ve ergen psikiyatrisi değerlendirmesi gerekir:

• Gelişimsel gecikme şüphesi: Konuşma, motor beceriler ya da sosyal gelişimde yaşıtlarından belirgin geride kalma.
• Otizm şüphesi: Göz temasında azlık, ismine sıklıkla dönmeme, ortak dikkat kurmakta güçlük, tekrarlayıcı davranışlar ya da ilgi alanlarında belirgin sınırlılık. Otizm tanısı çocuk psikiyatrisi tarafından konur; müdahale planı genellikle özel eğitim ve gelişimsel programlarla yapılır. Oyun temelli çalışmalar bu plana ancak destekleyici olarak eşlik edebilir. Ayrıntılı bilgi için çocuğum otizmli mi? Erken belirtiler ve tanı süreci yazısına bakabilirsiniz.
• Dikkat ve hareketlilikle ilgili yoğun güçlükler: Okul ve ev yaşamını belirgin biçimde etkileyen dikkat dağınıklığı, dürtüsellik ya da aşırı hareketlilik.
• Yeme, uyku veya tuvalet sorunlarının bedensel belirtilerle birlikte olması: Kilo kaybı, ağrı ya da uzun süren kabızlık gibi durumlarda önce çocuk doktoru değerlendirmesi gerekir.
• Kendine zarar verme, ölmek istediğini söyleme ya da ani ve belirgin içe kapanma.

Güvenlik notu: Çocuğunuzun kendine zarar verme ya da yaşamına son verme düşünceleri varsa 112'yi arayın veya en yakın acil servise başvurun. Çocuğunuzun istismara uğradığından şüpheleniyorsanız 112'ye ya da ALO 183 Sosyal Destek Hattı'na başvurabilirsiniz.

Psikiyatrik değerlendirme oyun terapisinin alternatifi değildir; çoğu zaman iki süreç birlikte ilerler. Psikolog ve psikiyatrist arasındaki farkı merak ediyorsanız psikolog mu, psikiyatrist mi? yazısı yol gösterici olabilir.

Online Oyun Terapisi: Çocuklarda Sınırları

Oyun terapisinin temelini oyun odası, dokunulabilen materyaller ve çocuğun bedeniyle oynadığı oyun oluşturur. Bunların ekran üzerinden kurulması zordur; küçük çocukların dikkat süresi de ekran karşısında kısalır. Bu nedenle:

• Okul öncesi çağda online oyun terapisini genellikle ilk tercih olarak önermiyorum.
• Ebeveyn görüşmeleri online olarak rahatlıkla yapılabilir; ofise gelemediğiniz haftalarda süreç bu şekilde sürdürülebilir.
• Daha büyük çocuklarla bazı durumlarda çizim, hikâye ve kart oyunları gibi yapılandırılmış etkinliklerle online seanslar planlanabilir. Evde çocuğun rahatça konuşabileceği sessiz ve mahrem bir alan olması gerekir.
• Yoğun travma belirtileri, ciddi davranış sorunları ya da ayrılık kaygısı gibi durumlarda yüz yüze seanslar daha uygundur.

Yetişkinler için online seans seçenekleri hakkında online terapi sayfasına bakabilirsiniz.

Çalışma Biçimim ve Eğitimim

Oyun terapisinde çocuğun kendini özgürce ifade edebileceği güvenli, sıcak ve tutarlı bir oyun alanı oluşturmayı önceliğim olarak görüyorum. Çalışmalarımda çocuğun duygu düzenleme becerilerini güçlendirmeye, içsel ihtiyaçlarını anlamaya, zorlayıcı yaşantılarını oyun içinde işlemesine eşlik etmeye ve aileyle iş birliğini sürdürmeye odaklanıyorum. Her çocuğun oyun dili farklıdır; bu nedenle her süreç çocuğun bireysel yapısına ve gelişim düzeyine göre şekillenir.

Çocuklarla çalışmama temel oluşturan eğitimler:

• Oyun Terapisi Eğitimi — B&S Psikoloji (2023). Kum terapisi ve filial terapi bu programın kapsamında yer aldı.
• Resim Analizi Eğitimi — B&S Psikoloji (2025)
• Aile Danışmanlığı Uzmanlık Sertifikası — Biruni Üniversitesi Sürekli Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi (2022, 450 saat)
• Bilişsel ve Davranışçı Terapiler Eğitimi — DATEM (2022, 86 saat)
• Gelişim Psikolojisinde Testler Eğitimi — İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi; Objektif Çocuk Testleri Eğitimi — Ares Psikolojik Danışmanlık Merkezi

Tüm eğitim ve belgelerimi hakkımda sayfasında görebilirsiniz.

Seans Düzeni ve Ücret

• Seans süresi: 45 dakika
• Sıklık: Haftada bir
• Ön görüşme: Ebeveynlerle yapılan 15 dakikalık ücretsiz değerlendirme görüşmesi
• Yer: Pendik ve Ümraniye ofislerinde yüz yüze; ebeveyn görüşmeleri online da yapılabilir.

Güncel seans ücretini WhatsApp üzerinden sorabilirsiniz; ücret sürece başlamadan açıkça paylaşılır.

Sık Sorulan Sorular

Oyun terapisi nedir?

Oyun terapisi, çocukların duygu, düşünce ve yaşantılarını oyun yoluyla ifade edip işlemelerine yardımcı olan bir psikoterapi yöntemidir. Çocuklar zorlandıkları şeyleri çoğu zaman sözcüklerle anlatamaz; oyun onların doğal iletişim dilidir. Terapist, özenle seçilmiş oyuncakların bulunduğu güvenli bir ortamda çocuğun oyununu izler, anlamlandırır ve buna göre müdahale eder.

Oyun terapisi hangi yaş grubuna uygulanır?

Oyun terapisi genellikle 3–12 yaş arasındaki çocuklarla uygulanır. Bu aralık kesin değildir: daha küçük çocuklarda çalışma çoğunlukla ebeveynle birlikte yürütülür, 10–12 yaş sonrasında ise oyunun yerini giderek konuşma, çizim ve yapılandırılmış etkinlikler alır. Uygun yaklaşım çocuğun yaşına değil, gelişim düzeyine göre belirlenir.

Oyun terapisinde ne yapılır?

Seanslarda çocuk, oyun odasındaki materyallerle oynar; terapist oyunu yargılamadan izler, çocuğun duygularını sözcüklere döker ve gerektiğinde sınır koyar. Yaklaşıma göre terapist bazen çocuğun oyununu takip eder, bazen de belirli bir güçlüğe yönelik hikâye, kukla ya da çizim gibi yapılandırılmış etkinlikler önerir. Süreç düzenli ebeveyn görüşmeleriyle birlikte yürür.

Oyun terapisi kaç seans sürer?

Süre; güçlüğün türüne, ne kadar süredir devam ettiğine, çocuğun yaşına ve ailenin sürece katılımına göre değişir. Önceden kesin bir seans sayısı vermek doğru olmaz. İlerleme ebeveyn görüşmelerinde düzenli olarak birlikte değerlendirilir ve plan buna göre güncellenir; sonlandırma da çocuğa hazırlanarak yapılır.

Oyun terapisi ücreti ne kadar?

Güncel seans ücretini WhatsApp üzerinden sorabilirsiniz; ücret sürece başlamadan açıkça paylaşılır. Ebeveynlerle yapılan 15 dakikalık ön görüşme ücretsizdir.

Oyun terapisi kimden alınmalı?

Oyun terapisi; psikoloji ya da ruh sağlığı alanında temel eğitimi olan, üzerine oyun terapisi eğitimi almış ve çocuk gelişimini bilen bir uzmandan alınmalıdır. Uzmanın hangi eğitimleri aldığını, çocuklarla nasıl çalıştığını ve ebeveynlerle nasıl iş birliği yaptığını sormaktan çekinmeyin. Gelişimsel tanı gerekiyorsa değerlendirme çocuk psikiyatrisi tarafından yapılır.

Oyun terapisi online yapılabilir mi?

Ebeveyn görüşmeleri online olarak rahatlıkla yapılabilir. Okul öncesi çağdaki çocuklarla ise oyun terapisinin temelini oluşturan oyun odası, materyaller ve bedensel oyun ekran üzerinden kurulamadığı için online seanslar çoğu zaman ilk tercih değildir. Daha büyük çocuklarla bazı durumlarda yapılandırılmış online seanslar planlanabilir; bu karar ön görüşmede birlikte verilir.

Oyun terapisinin evdeki oyundan farkı nedir?

Evdeki oyun çocuk için değerlidir ama bir tedavi amacı taşımaz. Oyun terapisinde oyun, eğitimli bir terapistin kurduğu güvenli ilişki içinde, belirli hedefler doğrultusunda ve düzenli bir çerçevede yer alır. Terapist oyunda tekrar eden temaları izler, çocuğun duygularını anlamlandırır ve ebeveynlerle birlikte evde neyin destekleyici olacağını planlar.

Kaynaklar

• Axline, V. M. (1947). Play Therapy. Boston: Houghton Mifflin.
• Landreth, G. L. (2012). Play Therapy: The Art of the Relationship (3rd ed.). New York: Routledge.
• Knell, S. M. (1993). Cognitive-Behavioral Play Therapy. Northvale, NJ: Jason Aronson.
• Guerney, B. (1964). Filial therapy: Description and rationale. Journal of Consulting Psychology, 28(4), 304–310.
• Bratton, S. C., Ray, D., Rhine, T., & Jones, L. (2005). The efficacy of play therapy with children: A meta-analytic review of treatment outcomes. Professional Psychology: Research and Practice, 36(4), 376–390.
• Lin, Y.-W., & Bratton, S. C. (2015). A meta-analytic review of child-centered play therapy approaches. Journal of Counseling & Development, 93(1), 45–58.